Reaching Paper Arts

Reaching Paper Arts is een kunst project wat rond december 2019 is bedacht door Max Leijen. Het doel van het project is om met voornamelijk papier, realistische maquettes in elkaar te zetten om deze vervolgens weer af te breken. Het afbreken van de maquettes zal worden gefilmd in 60 frames per seconde. Vervolgens wordt de video in software vertraagd om een realistisch bewegelijk effect te simuleren. Maquettes kunnen variëren van kantoorruimtes met een lift, een stuurhut op een schip, tot zelfs een complete casino. Tijdens het bouwen van de maquettes staat realisme centraal. Het moet er zo echt mogelijk uitzien. Om dit te realiseren zal inspiratie worden gehaald uit bestaande voorbeelden van dergelijke ruimtes. Vervolgens wordt de maquette in elkaar gezet van voornamelijk paper. Papier is licht, flexibel, betaalbaar en je kunt er makkelijk dingen van maken, maar ook makkelijk weer afbreken. Als extra detail kan afhankelijk van het type bouwwerk verlichting worden geïmplementeerd. De focus van Reaching Paper Arts ligt op realisme. Voor iedere video wordt ook speciaal geluid opgenomen om gebeurtenissen in een video tot uitdrukking te laten komen. 

Het idee van Reaching Paper Arts vind zijn oorsprong uit mijn kindertijd, waarin ik eigenlijk al een soort van vergelijkbare papieren werken in elkaar knutselden. Van de naam Reaching Paper Arts was toen nog geen spraken. Alles wat ik maakt sloopte ik uiteindelijk weer. Tijdens het sloop proces speelden er in mijn hoofd allerlei geluiden af, die in verband stonden met dat wat ik met mijn papieren werk deed. Inspiratie voor het slopen haalde ik voornamelijk uit films. In het bijzonder films waar in Monsters voorkomen. Bijvoorbeeld Jurrasic Park of Godzilla. Maar ook films over natuurrampen deden het goed als inspirator. 

Ik heb een aantal jaar een video opleiding gedaan een meerdere kleine projectjes uitgeprobeerd. Na dat ik een paar jaar stil heb gestaan in mijn film werk, heb ik eind 2019 besloten om dit weer op te pakken. In de vorm van een soort throwback naar mijn jeugd. De papieren maquettes die gemaakt worden voor dit project zitten op een hoger level dan die uit mijn kindertijd. 

Momenteel werk ik een een verpakkingenfabriek. Papieren verpakkingen in het bijzonder. Ik werk hier voornamelijk voor het geld, want erg leuk vind ik het werken daar niet. Ik werk als assistent op de stans afdeling. Een stans machine slaat en snijd vormen uit papieren vellen, zodat deze de juiste vorm krijgen alvorens ze worden gevouwen tot volwaardige verpakkingen door weer een andere machine. Tijdens dit proces ontstaat er veel papieren afval wat door middel van een lopende band de machine uitrolt. Kleine snippers, vierkantjes, cirkels, rechthoeken en allerlei andere soorten vormen komen in een grote opvangbak terecht. Op een willekeurige dag tijdens mijn werk staarde ik naar de bak, vol met de papieren stukjes, en bedacht ik mij ineens dat je daar best wel leuke dingen van kan maken. En zo ontstond van het een op het andere moment het idee om iets met papier en film te doen. Ik had immers een film achtergrond. Rechthoekige stukken leken op liftdeuren, kleine snippers konden dienen als tafelpoten, en de papieren cirkels als tafelblad.

Omdat papier makkelijk mee buigt kun je veel bewegelijke dingen doen. Dit vond ik een interessant idee, zeker als je het combineert met film. Met Reaching Paper Arts, wat letterlijk vertaald betekent, Papieren kunsten bereiken, wil ik een soort van brug slaan tussen mijn vakbekwaamheid op video gebied vandaag de dag, als wel het kind van vroeger wat iets maakte om het vervolgens weer af te breken.